"Φταίει εκείνος που σου μιλάει και δε λέει να σταματήσει. Κλείνεις τα μάτια και κάνεις πως δεν τον ακούς. Δεν πτοείται όμως, συνεχίζει, τώρα που είσαι ευάλωτος και το μυαλό σου δεν είναι απασχολημένο είναι η κατάλληλη στιγμή να παραπονεθεί. Και όσο εσύ τον αποϕεύγεις τόσο εκείνος ϕωνάζει".
Άλλη μια μέρα τελείωσε, ώρα να ξαπλώσεις και να κάνεις τον σημερινό απολογισμό των πράξεων και των κινήσεών σου. Έκανες όσα «έπρεπε» ; Τα έκανες «σωστά» ; Έμειναν όλοι ευχαριστημένοι ; Αν οι απαντήσεις είναι θετικές τότε νοιώθεις χαρούμενος εάν όχι απογοητεύεσαι, ψάχνεις τι έϕταιξε, θυμώνεις με τον εαυτό σου. Και στις δυο περιπτώσεις όμως δεν μπορείς να κοιμηθείς, λογικό στην δεύτερη, το αίμα σου βράζει, ψάχνεις απαντήσεις και όλο κάνεις νέες ερωτήσεις. Στην πρώτη όμως;
Μπορεί οι απαντήσεις να είναι θετικές και να σημαίνουν πως είχες μια επιτυχημένη μέρα, έχεις ξεχάσει όμως να κάνεις την τέταρτη και την πιο σημαντική. Το υποσυνείδητό σου είναι εκεί να σου ψιθυρίζει πως κάτι λείπει, κάτι έχεις παραλείψει. Δεν μπορείς να κοιμηθείς, στριϕογυρίζεις στο κρεβάτι και αναρωτιέσαι αν ϕταίει το μαξιλάρι ή το στρώμα. Όχι! Φταίει εκείνος που σου μιλάει και δε λέει να σταματήσει. Κλείνεις τα μάτια και κάνεις πως δεν τον ακούς. Δεν πτοείται όμως, συνεχίζει, τώρα που είσαι ευάλωτος και το μυαλό σου δεν είναι απασχολημένο είναι η κατάλληλη στιγμή να παραπονεθεί. Και όσο εσύ τον αποϕεύγεις τόσο εκείνος ϕωνάζει. Ουρλιάζει πως πρέπει να τον ακούσεις, δεν είναι καλά και εσύ κάνεις τα στραβά μάτια. Για πόσο όμως;
Πρόσεξε! Όσο περνάει ο καιρός μπορεί να σιωπήσει μα θα έρθει η μέρα που δε θα αντέξει άλλο και θα ξεσπάσει. Δώσε του σημασία γιατί μπορεί να αντιδράσει άσχημα, ίσως και να τα βάλει μαζί σου, ίσως να σου κάνει κακό. Θα τον πονάει που θα σε πληγώνει αλλά εσύ θα ϕταις που έϕτασε εκεί. Σε αγαπάει αλλά εσύ δεν τον αγάπησες αρκετά και τότε θα είναι αργά. Άκουσέ τον λοιπόν απόψε όταν θα σου πει πως δεν είναι ικανοποιημένος και ρώτησε τον «γιατί εαυτε μου; Τι δεν έκανα σωστά;» κι τότε θα σου δώσει όλες τις απαντήσεις που ψάχνεις.
Κάθε μέρα προσπαθείς να τα πας καλά με τους ϕίλους σου, με την δουλειά σου, με την σχέση σου και γενικά με τον περίγυρο σου. Προσπαθείς τόσο πολύ που καμιά ϕορά ξεχνάς να τα πας καλά με τον εαυτό σου, με αποτέλεσμα να αποϕεύγεις την τέταρτη ερώτηση. «Τι έκανα σήμερα για μένα;» μια ερώτηση που πρέπει να την κάνεις κάθε βράδυ πριν κοιμηθείς.
Κάθε μέρα είναι μια καινούρια ευκαιρία να αγαπήσεις λίγο περισσότερο τον εαυτό σου γι’ αυτό να θέτεις στόχους καθημερινά. Δεν έχει σημασία αν θα τους υλοποιήσεις όλους, θα πρέπει ωστόσο να προσπαθήσεις. Όταν ξαπλώσεις απόψε σκέψου για δυο λεπτά μόνο τι θες να κάνεις αύριο και τι είναι αυτό που θα σε κάνει χαρούμενο. Να κάνεις συνεχώς μικρά ή μεγάλα πράγματα για σένα τα οποία θα σε γεμίσουν ενέργεια και δύναμη να προχωρήσεις. Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο αν το πιστέψεις, εάν όμως δεν δίνεις εσύ κουράγιο στον αυτό σου δεν θα γίνει από μόνο του.
Να πας να δεις την ταινία που θες και εκείνο το ταξίδι στο εξωτερικό να κάνεις, διάβασε βιβλία, πήγαινε για περπάτημα, κάτσε και μια ώρα να κοιτάς τους τοίχους. Πολλοί θα σου πουν πως ξοδεύεις χρήμα και χρόνο, πως μπορούσες να κάνεις κάτι καλύτερο δεν έχει σημασία όμως γιατί δική σου είναι η ζωή, άρα ξέρεις πως πρέπει να αξιοποιήσεις τον χρόνο σου. Πίστεψε με όταν κάνεις πράγματα για σένα τότε θα έχεις ακόμα μεγαλύτερη θέληση να κάνεις και για τους άλλους.
Μετά από όλα αυτά σου υπόσχομαι πως ποτέ ξανά δεν θα ουρλιάξει μέσα στο κεϕάλι σου, δεν θα παραπονιέται και θα σου λέει το πιο αληθινό ευχαριστώ.
Γράφει, η Άννα Πάντο
