Σαν παιδιά μάθαμε από τα παραμύθια πως ο καλός πάντα νικά στο τέλος, πώς ο πρίγκιπας θα σε ερωτευτεί με την πρώτη ματιά και θα πολεμήσει ακόμα και με δράκους για να είσαστε μαζί και πως θα αποκαλυφθούν όλα τα ψέματα που έχει πει η κακιά μάγισσα. Μεγαλώνοντας όμως τα πράγματα δεν μοιάζουν καθόλου με τα παραμύθια που μας διάβαζαν οι γονείς μας, καθώς δεν υπάρχουν πρίγκιπες, ο καλός δεν νικά πάντα και ψέματα δεν μας λέει μόνο η κακιά «μάγισσα».
Στις φανταστικές αυτές ιστορίες όσα εμπόδια και να εμφανιστούν οι ήρωες πάντα τις προσπερνούν και βρίσκουν λύσεις για όλα τους τα προβλήματα. Στην καθημερινότητά μας όμως δεν είναι λίγες οι φορές που αναγκαζόμαστε να τα παρατήσουμε. Οι ιστορίες αυτές τελειώνουν όταν ο πρίγκιπας παντρευτεί την Σταχτοπούτα και όταν ο στρατιώτης σώσει το χωριό του, όμως στην πραγματικότητα η ιστορία συνεχίζεται. Γι’ αυτό όσο ήμασταν μικρά μας γοήτευε το καλό τέλος των παραμυθιών και τώρα που μεγαλώνουμε απογοητευόμαστε που ανακαλύπτουμε πως δεν υπάρχει τέλος. Κάθε μέρα έχει μια δική της ιστορία και απαιτεί ξεχωριστή προσπάθεια μέχρι να τελειώσει, άλλοτε ήρεμα και άλλοτε με στεναχώρια.
Στα παραμύθια οι εχθροί σου είναι συγκεκριμένοι και αργά ή γρήγορα αποκαλύπτονται οπότε ξέρεις ποιους έχεις να αντιμετωπίσεις. Στον αληθινό κόσμο δεν είναι ακριβώς έτσι. Από την μια στιγμή στην άλλη ο φίλος σου γίνεται εχθρός σου, ενώ πολλές φορές δεν μαθαίνεις ποτέ για κινήσεις που έχουν γίνει εις βάρος σου. Και κάπου εδώ θα μου πεις πως τα παραμύθια είναι ευχάριστα μόνο όταν ήμαστε παιδιά γιατί ο αληθινός κόσμος είναι πιο σκληρός και άρα κακώς μας τα έλεγαν οι μεγάλοι. Δεν είναι έτσι όμως γιατί τα παραμύθια προσπάθησαν να μας διδάξουν κάτι πολύ σημαντικό το οποίο πρέπει να είναι άξονας της συμπεριφοράς μας.
Αξίζει να προσπαθείς για κάτι που αγαπάς, είτε άνθρωπος είναι, είτε ιδέα, οφείλεις να το υπερασπιστείς και να το διεκδικήσεις μέχρι το τέλος. Δεν είναι κακό να ζεις την ζωή σου σαν παραμύθι, δεν σημαίνει πως είσαι τρελός ή ότι θέλεις να ξεφύγεις από την πραγματικότητα όταν είσαι ονειροπόλος, απλά επιλέγεις να την ζεις έντονα όπως κάνουν οι ήρωες των παραμυθιών. Γι’ αυτό μην το σκέφτεσαι, να θέτεις πάντα υψηλούς στόχους ακόμα κι αν φαντάζουν άπιαστοι. Κι αν καμιά φορά δεν τους πετύχεις δεν πειράζει γιατί όπως είπαμε και πριν, το παραμύθι δεν τελειώνει άρα δεν ξέρεις αύριο τι σου ξημερώνει.
Γράφει η Άννα Πάντο
