Για να είμαστε ξεκάθαροι αυτό το άρθρο δεν έχει θρησκευτικό χαρακτήρα. Δεν πρόκειται να σου μιλήσω ούτε για τη Μεγάλη Παρασκευή, ούτε για το Δεκαπενταύγουστο. Και μπορεί ο χαρακτηρισμός περί ιεροσύνης να σου φαίνεται λίγο υπερβολικός για το θέμα που θα μιλήσω, πίστεψέ με όμως, δεν είναι.
Αυτό που οφείλεις να παραδεχτείς όμως είναι ότι όποιος και να είναι ο σκοπός που υπηρετείς, όποια και αν είναι η καθημερινότητα που ακολουθείς υπάρχει ένα μέρος της, και συχνά αυτό το μέρος είναι μεγάλο, που δεν σου είναι και τόσο απολαυστικό και ευχάριστο. Ένα μέρος που δεν βλέπεις την ώρα να τελειώσει και η παραμικρή παράτασή του κάνει το σώμα σου, το μυαλό σου, την υπομονή σου ή κατά πάσα πιθανότητα και τα τρία μαζί να πονάνε. Και όπως όλοι μας έχουμε κοινό το μάλλον δυσάρεστο κομμάτι της κάθε μέρας μας έτσι και όλοι μας έχουμε κοινό έναν, διαφορετικό για τον καθένα, τρόπο να το αντιμετωπίζουμε, να φορτίζουμε τις μπαταρίες μας και να στεκόμαστε ξανά μπροστά του έτοιμοι να φέρουμε άλλη μια μέρα εις πέρας με επιτυχία. Και αυτός ο τρόπος είναι αυτές οι ιερές στιγμές που όλοι μας αφιερώνουμε ή θα έπρεπε να αφιερώνουμε στον εαυτό μας.
Όσο
βαρύγδουπος κι αν είναι ο χαρακτηρισμός, οι ιερές στιγμές μπορεί να είναι η πιο
απλή , βαρετή και ασήμαντη συνήθεια, για τους άλλους. Για σένα όμως είναι μια
μοναδική πηγή ενέργειας που δεν μπορείς να εξηγήσεις. Δεν τις χαρακτηρίζω
λοιπόν ιερές γιατί είναι φαντασμαγορικές, πολύπλοκες ή εκκλησιαστικού χαρακτήρα
συνήθειες αλλά τις χαρακτηρίζω ιερές λόγω της τεράστιας σημασίας που έχουν για
τον καθένα μας.
Κι αν ακόμη
δεν έχεις καταλάβει για τι πράγμα μιλάω θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Για μένα
ιερή στιγμή είναι προς το παρόν το
μεσημέρι, ή για να είμαι πιο ακριβής η μικρή χρονική στιγμή που διαχωρίζει το
μεσημέρι από το απόγευμα. Εκείνη η κενή ώρα που το τραπέζι του φαγητού έχει
μαζευτεί, τα πιάτα έχουν πλυθεί, το σαλόνι έχει αδειάσει, η τηλεόραση έχει
κλείσει και ρυθμικές ανάσες παρέα με χασμουρητά βγαίνουν από τα υπνοδωμάτια.
Εκείνη η ώρα που το μόνο που κυριαρχεί στο μυαλό μου είναι η ακριβής εκτέλεση
των βημάτων προετοιμασίας του απογευματινού καφέ και η επιλογή της περισσότερο
ικανοποιητικής αισθητικά κούπας. Ασήμαντο
για οποιονδήποτε άλλον αλλά ζωτικής σημασίας για μένα. Γιατί είναι η στιγμή που
αφήνω πρώτα από όλα το νου και μετά το κορμί μου να αναπνεύσουν. Είναι η στιγμή
που νιώθω ασφαλής, ήρεμη, χαρούμενη και κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει.
Ωστόσο η
δική σου ιερή στιγμή δεν είναι ανάγκη να ακολουθεί τους ρυθμούς της δικής μου. Αυτό
που ηρεμεί τη δική σου ψυχή μπορεί να είναι από το δεκάλεπτο που σου απομένει
αφού έχεις βάλλει για ύπνο το παιδί και μπορείς να διαβάσεις, επιτέλους το
βιβλίο σου, πριν σε πάρει ο ύπνος, ή την πρωινή βόλτα με το σκύλο πριν τη
δουλειά, μέχρι την πεζοπορία στο βουνό κάθε Σάββατο πρωί, ή το χειμερινό
κολύμπι στη θάλασσα, έτσι για να ξεκινήσει καλά η μέρα. Δεν έχει σημασία τι
κάνεις, σημασία έχει να μην ξεχνάς να το κάνεις, να μην αμελήσεις την ανάγκη
σου να δραπετεύσεις έστω και για δέκα λεπτά από το δυσάρεστο κομμάτι της μέρας και
να δώσεις στον εαυτό σου την ευκαιρία να ανασυνταχτεί, να χαλαρώσει, να
συνεχίσει.
Είναι επίσης
πιθανό να μην έχεις καταλάβει ποια είναι η ιερή σου στιγμή. Οι περισσότεροι
έχουμε την τάση να κινούμαστε μηχανικά κατά τη διάρκεια της ημέρας περνώντας
από τη μία στην άλλη συνήθεια που έχουμε παγιώσει στο καθημερινό μας πρόγραμμα.
Αν όμως για οποιοδήποτε λόγο αυτή η ιερή μας στιγμή διαταραχτεί ή αποκοπεί από
τη μέρα μας τότε ξαφνικά αποδιοργανωνόμαστε, ταραζόμαστε και το υπόλοιπο της
ημέρας φαντάζει πολύ πιο κουραστικό απ’ ότι συνήθως, γεμίζοντας μας με νεύρα
και ρίχνοντας τη διάθεσή μας κατακόρυφα. Και όταν συμβεί κάτι τέτοιο μόνο τότε
συνειδητοποιείς τη σημασία που είχε για σένα, την διάθεσή και την
αποτελεσματικότητά σου το μικρό σου τελετουργικό και φροντίζεις να το
διαφυλάξεις. Αυτές άλλωστε οι μικρές πολύτιμες στιγμές σου είναι αυτές που σε
παρηγορούν γυρνώντας από τις διακοπές στην καθημερινή ρουτίνα. Γιατί όσο δύσκολη
και γκρίζα κι αν φαντάζει αυτή η πρώτη φθινοπωρινή δευτέρα στο σχολείο, στο
πανεπιστήμιο, στη δουλειά… αυτή η λίγη ώρα που διαθέτεις στον εαυτό και την
ψυχική υγεία σου την κάνει πολύ πιο φωτεινή.
Αφού λοιπόν
οι ζεστές ημέρες του φθινοπώρου είναι πλέον μετρημένες και η καλοκαιρινή μας
διάθεση έχει αρχίσει να εξανεμίζεται εμείς εδώ στο afternoon smiles θέλουμε να συντροφεύσουμε την ιερή
σου στιγμή και να γίνουμε κομμάτι της ημέρας σου. Υποσχόμαστε να κρατήσουμε
αμείωτο το ενδιαφέρον σου και χαρούμενη τη διάθεσή σου με μπόλικη θετική
ενέργεια και φυσικά πολλά χαμόγελα.
Γράφει, η Μαριαλένα Τσομπανάκη.
