Εκεί λοιπόν που πράγματα όπως , ρούχα από την τρίτη δημορτικού, αποτυχημένες αποκριάτικες στολές, άπειρες σκισμένες χαρτοσακούλες, επιτραπέζια που τους λείπουν τα πιόνια, πρόχειρα τετράδια χωρίς καμία κενή σελίδα και άλλοι πολλοί τέτοιοι << θησαυροί >> σχηματίζουν μικρούς λόφους στο πάτωμα ξαφνικά συναντάς και κάτι, που είχες ξεχάσει ότι είχες αλλά τώρα που το κρατάς στα χέρια σου νιώθεις ότι πάνω του κουβαλάει κάτι ανεκτίμητο και πολύτιμο. Και παρόλο που μπορεί να μην είσαι σίγουρος γιατί κοντοστέκεσαι στη μέση του δωματίου κρατώντας μια παλιά μπλούζα, μια ταλαιπωρημένη ζωγραφιά ή ένα πολύχρωμο βότσαλο και ατενίζεις το κενό , είσαι απόλυτα βέβαιος ότι αν κάποιος θελήσει να το πάρει ή να το πετάξει χωρίς την άδειά σου θα ακολουθήσει επικός καυγάς.
Συνήθως ο λόγος που αυτό το παλιό , ασήμαντο αντικείμενο επηρεάζει τόσο πολύ το πως νιώθεις δεν αργεί να αποκαλυφθεί. Αυτό το κάτι που κρατάς μπορεί να αποτελείται από απλά αναλώσιμα υλικά , για σένα όμως κάθε χιλιοστό του είναι ποτισμένο με αναμνήσεις , συναισθήματα, μυρωδιές, εικόνες... και παρόλο που όταν κάποιος σε ρωτήσει << τι κρατάς εκεί ; >> θα απαντήσεις αυτόματα << τίποτα καλέ, κάτι χαζομάρες >> και θα το κρύψεις πίσω από την πλάτη σου , στο βάθος ξέρεις ότι καθόλου τίποτα και καθόλου χαζομάρες δεν είναι.
Αυτά τα πράγματα έχουν τη μαγική ιδιότητα να σε μεταφέρουν στο χρόνο, να εναλλάσσουν το τώρα και το τότε σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Τι χρονομεταφορά και επιστήμες ; Κράτα στα χέρια σου τη πρώτη ζωγραφιά που σου χάρισε η μικρή σου αδερφή , την κάρτα γενεθλίων που σου έδωσε το κορίτσι που ήσουν τσιμπημένος στο δημοτικό, το μπλουζάκι που φόραγες στο πρώτο σου ραντεβού, το παραμύθι που σου διάβαζε ο παππούς σου και θα δεις πως ταξιδεύεις στο χρόνο εύκολα, μαγικά και ανεμπόδιστα.
Φυσικά το να κρατάς οτιδήποτε κουβαλάει αναμνήσεις δεν είναι ούτε πρακτικό ούτε υγιές και σίγουρα είναι ένας από τους λόγους που το πάτωμά σου μοιάζει τώρα με όχι βουνό αλλά ολόκληρη οροσειρά από άχρηστα πράγματα. Τα λίγα όμως πράγματα που έχουν τόσο ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου απλά αδυνατείς να τα αποχωριστείς. Και ενώ κάποιοι περισσότερο << λογικοί >> θα σου πουν << τι τα θέλεις αυτά ; γι' αυτό το λόγο υπάρχουν οι φωτογραφιές , τα βίντεο κτλ...>> εσύ ξέρεις ότι όλη η τεχνολογία του κόσμου μπορεί να αποτυπώσει μόνο στιγμές και εικόνες οι οποίες είναι συνήθως κάπως στημένες και εξωραισμένες. Οι θησαυροί που κρατάς όμως, αποτυπώνουν ιστορίες ολόκληρες και συναισθήματα βαθιά που λειτουργούν σαν γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν , ενώ πολλά από αυτά σε διαμόρφωσαν , σε σημάδεψαν ή σε εντυπωσίασαν τόσο βαθιά που θα πάρεις μαζί σου και στο μέλλον.
Στο τέλος του συγυρίσμαστος συνήθως όλα αυτά τα αντικείμενα θα μπουν στο << κουτί που δεν έχει τίποτα >> και θα τοποθετηθούν εκεί που μόνο εσύ ξέρεις. Κρύβοντάς τα όμως στη ντουλάπα σου ή κάτω από το κρεβάτι ξέρεις ότι δεν το κάνεις γιατί ντρέπεσαι γι' αυτή σου την <<παραξενιά>> αλλά γιατί κάθετί που βρίσκεται εκεί μέσα έχει νόημα και αξία μόνο για τα δικά σου μάτια και όχι για ξένα. Σου εύχομαι λοιπόν αυτά που θα προσθέσεις εκεί στο επόμενο ξκαθάρισμα να είναι φορτωμένα με αγάπη , χαμόγελα και ελπίδα.
Γράφει , η Μαριαλένα Τσομπανάκη
